میدونی دختر قشنگم ، جسم آدم که بیمار بشه ، باید وقت بذاری بری دکتر ، معاینت کنه و برات نسخه بنویسه ، بعد بری داروخونه و از پولای خوشگلی که با زحمت بدست آوردی بدی و دارو بگیری و یه مدت طولانی با تلخی و شیرینیش بسازی ، آخرشم آیا حالت خوب بشه آیا نشه ، اما عزیزدلم اگی روح تو بیمار بشه ، خسته باشی ، بی‌حال باشی ، عصبانی و غمگین باشی ، داروی درد تو فقط و فقط یه رفیق خوبه که با حوصله بشینه ور دلت و به حرفات گوش کنه و بدون اینکه ژست نصیحت بخودش بگیره ، با توی دلشکسته و غمگین همدردی کنه ، همچین رفیقی نه خرجی برات داره ، نه تاریخ انقضا داره ، نه تلخی داره ، لذا برات میگم اگی رفیق اینجوری داری که خوش بحالت ، اگرم نداری با هر شگردی که بلدی لااقل یکی برا خودت پیدا کن ، هر چقدم میتونی برا حفظش تلاش کن ، چرا که قیمتی ترین سرمایه ی آدم رفیق خوبه ..

شبت بخیر عزیزدلم