میدونی دخترجونم ، مسیر زندگی یه مسیر طولانی و پر از نقاط عطفه ، پستی و بلندی زیاد داره ، گره و نقاط کور هم تا دلت بخواد ، نه اینکه مسیر زندگی اینطور باشه ، هر مسیری که قراره طی کنی همینه ، فرض کن یه دوره ی دانشگاه برا گرفتن مدرک کارشناسی ، خب لااقل ۴ سال زمان لازمه ، و طبیعی خواهد بود تو نتونی برا کل این مدت برنامه بچینی ، می‌پرسی چیکار کنم ؟ خب من برا عزیزدلم میگم اگی دوس داری موفق بشی و به راحتی هر مسیری رو طی کنی ، یه قدم جلوترتو نیگاه کن ، دقت کن قدم بعدی که برمی‌داری به جلو باشه ، حواستو جمع کن که قدم بعدی تو رو به جایی جلوتر از مکان فعلی ببردت ، طبیعتن اگی هر قدم که برمی‌داری تو رو به جلو برده باشه ، کل مسیر رو هم به جلو خواهی رفت ، و در انتها پشیمون از حرکتت نخواهی بود ، البته خوب متوجهی که حرف من به معنی هدف نداشتن نیست ، اول باید هدف تعیین کنی ، هدفت هم عالی و بلندپروازانه باشه ، اما دیگه لازم نیست هر روز و هر لحظه حرص بخوری که کجام الان ، همینکه هر قدمت تو رو جلو می‌بره کافیه ، تو داری تلاشتو می‌کنی بقیش با خدا...